เดี๋ยวนี้กลายเป็นอัพบลอคที ไม่กี่ครั้งต่ออาทิตย์เอง ขอโทษคุณผู้อ่านที่รักที่คอยนานนะคะ คาดว่าอีกไม่กี่วันคงนำกิฟท์ขึ้นเมรุได้แล้ว วัดซัมซุงนี่แหละค่ะ กะเอาให้ตาย ฮือๆๆๆ

เรื่องงานหนังสือแห่งชาติ กิฟท์คงไปวันเสาร์ อาทิตย์เหมือนกันค่ะ เดี๋ยวใกล้ๆจะแจ้งอีกทีว่าไปวันไหนแน่นอน เพราะตอนนี้รอทางสนพ.เค้ากำหนดวันวางแผงค่ะ เค้าบอกว่าไม่เกินวันที่สิบ ตุลา หากออกหลังวันที่สิบ คงต้องไปงานเอาอาทิตย์สุดท้าย งานเริ่มวันที่ 6-16 ตุลาค่ะ บูธของแจ่มใสอยู่ที่ แพลนนารีฮอลล์ K16 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิตต์ ไปเจอกันได้นะคะ ตอนนี้ชื่อหนังสือยังไม่ออกเลยค่ะ อยู่ในช่วงรีไรท์ กำลังแข่งกับเวลาอยู่ ได้ชื่อเมื่อไร จะรีบมาบอกนะคะ

วันอาทิตย์ที่แสนสุขสบาย แต่อิกิฟท์มิได้นอนแบบผ่อนคลายเหมือนชาวบ้านเค้า ต้องลุกมาแต่เช้าเพื่อมาอัพบลอคและทำการบ้าน โอ้ ชีวิตชั้น ทำไมมันเศร้าอย่างนี้ จริงๆแล้ววันสบายๆ ต้องไปช๊อปปิ้งแก้เครียดต่างหากล่ะ แต่ไหนๆก็ไปไมไ่ด้ เลยเอามาโชว์ให้คนอ่านตาร้อน ลุกเป็นไฟกันดีกว่า ใครมาเกาหลีแล้วไม่มาที่นี่ เชยระเบิด ว้าย อย่าไปบอกเพื่อนว่าได้มาเกาหลีนะ เดี๋ยวโดนหัวเราะเยาะไม่รู้ด้วย ที่ที่วันนี้อิชั้นคนสวยจะพาไปชม เค้าเรียกกันว่า "มยองดง" หรือภาษาพี่ไทยก็ สยามเกาหลีล่ะจ้าาา

แต่หากจะเทียบความมีชั้นเชิงของสยามกับมยองดง บอกได้อีกนิดว่าเรายังห่างไกลเค้าหลายหลุม ของบ้านเราก็น่าเดินอยู่หรอก แต่ว่าพื้นที่มันกระจ้อยไปสักหน่อย อากาศก็ร้อน ร้านรวงก็งั้นๆ แต่ที่มยองดงนี่ พื้นที่ค่อนข้างกว้าง ร้านค้าตามตรอกซอยก็ลานตา มีขายตั้งกะสากกะเบือยันเรือรบ หรือจะมาเดินผ่อนใจ หาสาวสวยสัญชาตเกาหลีควงก็ไม่ผิดหวัง ที่นี่เปิดสี่ฤดู คึกคักทุกวันโดยเฉพาะ ส. อา. คนเยอะแบบมายืนเข้าแถวรับของฟรี ลองคิดถึงวันอากาศดีๆ ลมเย็นๆพัดมา นั่งจิบกาแฟอยู่หน้าร้าน เดินดูเสื้อผ้าเก๋ๆ โอย แสนสุขใจ

ทางขวามือก็ Body Shop เจ้าดังค่ะ ที่นี่ราคาค่อนข้างแพงเมื่อเทียบกับบ้านเรา แต่ก็ยังเห็นสาวๆกิมจิเดินเข้าออกเป็นว่าเล่น พี่มันรวยนิ คนเงินน้อยอย่างอิชั้นกะนังเพื่อนได้แต่ยืนดู ไปก็ได้วะ ร้านทางซ้าย เป็นร้านเสื้อผ้าที่น่ารักมั่กๆ สีชมพูช๊อกกิ้งพิงค์ ไม่ซื้อหรอกนะ แต่ชอบไปยืนถ่ายรูปหน้าร้านเค้าไง เสร่อซะ เห็นสภาพคนเยอะแบบนี้ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า เสาร์บ่ายแหงๆ (มาที่นี่ตอนเช้า เหมือนมาเดินแถววัด เงียบเป็นป่าช้า ให้ดีต้องหลังบ่ายสอง คุณขะเขอเพื่อนร่วมอุดมการณ์เต็มสองข้างทางเดิน)

ตรงนี้เป็นทางเดินที่ออกมาจาก subway ทางซ้ายมือจะเป็น Starbuck ขวามือเป็นตึกก่อสร้าง (คิดดูล่ะกันว่าเดินบ่อยแค่ไหน จำได้หมดแล้วง่ะ) พอเดินไปจะเห็นสี่แยก คราวนี้ล่ะ จะเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาก็ตามสบาย อย่าหลงเป็นใช้ได้ แต่มาใหม่ๆก็หลงนะ กว่าจะหา subway เจอ เกลียดมยองดงไปชั่วขณะ เหอๆ สองข้างทางจะเห็นแผงขายเสื้อป้า นาฬิกา ราคาก็ไม่ถูกค่ะ เสื้อตัวละหมื่นวอน (สี่ร้อย) นาฬิกาก็ประมาณ ห้าัพันถึงหมื่น (สองถึงสี่ร้อย) มาซื้อคลองถมบ้านเรา ได้ใจกว่าเยอะ

ป้ายโฆษณาที่เห็นติดใหญ่ๆนั่นอยู่ที่ห้าง มิกลิโอเร่ เป็นห้างขายเสื้อผ้าโดยเฉพาะ ซอยเป็นล๊อคๆเหมือนกับเดิน JJ แต่ว่าติดแอร์ แล้วก็เสื้อผ้าสวยดี ขอโทษที่ไม่มีรูปข้างในมาให้ดู มีขายครบทั้งตัว แล้วก็มีอีกชั้นแยกต่างหากของผู้ชาย ห้างนี้เป็นจุดนัดพบของประชาชีที่มาเดินที่นี่ ใครสิ้นคิด (อิชั้นนี่แหละ) ก็เจอมันหน้าห้างนี่แหละ คนเยอะมากๆๆเพราะเป็นทางขึ้น-ลง รถไฟใต้ดินพอดี แต่เตือนว่าอย่าไปซื้อเสื้อผ้าที่อยู่ใน subway นะ แพงเอาเรื่อง เห็นสวยๆเนี่ย ล่อเงินในกระเป๋านักล่ะ

ซอกหนึ่งในมยองดง ที่เห็นอยู่บนชั้นสองนี่เป็นร้านอาหาร ร้านกาแฟทั้งหมด ใครใคร่นั่ง นั่ง ใครใคร่ช้อป เชิญเสียเงิน ร้านฮิบๆเยอะแยะลานตา ก็ที่นี่มันจุดนัดเดทของหนุ่มๆสาวๆเกาหลีนี่นา

นอกจากเสื้อผ้าแล้ว ก็ยังมีแผง accessory ต่างๆ กระเป๋า รองเท้า เครื่องประดับ ไม่วายกับเทปผี ซีดีเถื่อน หาซื้อง่ายกว่าน้ำแก้วนึงอีกจะบอก วางกันตามถนนแบบนี้ล่ะค่ะ แล้วก็เปิดเพลงดังๆเรียกลูกค้า(โข่งๆ อย่างอิชั้น) ก็นะ ใครจะอยากไปซื้อของแท้ล่ะ แพงกว่าตั้งเยอะ ที่นี่เทปผีรวมฮิตเพลงป๊อปเกาหลีตกม้วนละ หกพันวอน (240 บาท) ซื้อสอง เอาไปเลยหมื่นวอน ของปลอมยังสองร้อยกว่าบาท ของแท้ก็สองเท่าอะจ้ะที่รัก อ้อ เห็นตานั่นไม๊ หัวม่วงๆอะ หนุ่มที่นี่เค้าโกรกแบบนี้กันเยอะ แบบไม่ค่อยสนใจใคร เจอม่วงเดินกับเขียวก็มี

และแน่นอน มีมยองดง ก็ต้องมีศาสนา นี่ล่ะที่เค้ามาประกาศศาสนากันท่ามกลางบรรยากาศของคู่รัก เข้ากันไมีเนี่ย -_-''' มีทุกวันจ้ะ ไม่เว้นวันหยุด ไม่เว้นหน้าหนาว หากหลวมตัวหลุดฟังหรือทำท่าสนใจ อย่าหวังจะได้เดินเที่ยวต่อเลย เฮ้อ นี่มันบุญหรือบาปเนี่ย

รุปที่เห็นนี่น่าจะเป็นใบไม้ร่วง รูปที่อยู่เครื่องกิฟท์ถูกส่งกลับบ้านหมดแล้ว เลยต้องมาควานหาเอาในเน็ต naver เป็นที่พึ่งอีกตามเคย สังเกตว่าสีเสื้อจะมาแนวทึมๆ ถ้าเป็นใบไม้ผลิ จะเจอสีกระชากสติควายมาเดินเต้มไปหมด (เสื้อแดง กางเกงเหลือง หมวกเขียว) ไม่ต้องไปหัวเราะเค้าหรอกนะ เรพาะมันแต่งกันทั้งเมือง จิตเศร้ามานานนับเดือนในช่วงหน้าหนาว พอได้ที พี่ขอเกิดหน่อย

บรรยากาศยามค่ำคืน เดินชิวๆ มือถือแฟน ปากคาบแก้วกาแฟไปด้วย โห ได้ใจว่ะ ที่นี่มีคนเดินจนถึงสามสี่ทุ่มค่ะ ไม่ต้องกลัวเหงา เพื่อนเยอะ

โบสถ์ Cathedral ที่โด่งดังของมยองดง แต่อิชั้นไม่เคยไปนะคะ เพราะต้องเดินจากมยองดงไปอีกประมาณสิบนาที ทุกวินาทีของอิชั้น พลีเพื่อช๊อปปิ้งค่ะ

เสื้อผ้าที่นี่มีขายตั้งแต่ตัวละ 200 จนถึงหลักหมื่น เข้าร้านมีแบรนด์ก็แพง ตามข้างทางก็ถูกหน่อย อิชั้นเคยซื้อเสื้อโค้ทสีเหลืองใส่หน้าหนาว ตัวละ ห้าพันวอน (สองร้อย) อิเพื่อนๆมันไม่เชื่อ หาว่าอิชั้นไปอ่อยเจ้าของร้าน ชิ หน้าอย่างอิชั้นเหรออ่อย เข้าไปปลุกปล้ำเลยต่างหาก (อ้าว)

มาที่นี่ก็แนะนำร้านเครื่องสำอางค่ะ เห็นสาวไทยกำลังฮิตแบรนด์เกาหลี The Face Shop กับ Missha ที่นี่เค้าก็ใช้กันนะคะ แต่ไม่ไ่ด้โครมๆแบบบ้านเรา บางอย่างอิชั้นใช้แล้วแพ้ ก็ไม่ใช้อีก (อิชั้นแพ้ง่าย โดยเฉพาะผู้ชาย) แต่ยาทาเล็บ The Face Shop ขวดละ พันวอนเอง (40 บาท) สีสวยๆก็มีเยอะค่ะ ใครไปใคามาก็เลือกหาตามสะดวก ที่เห็นฮิตๆเวลาคนไทยมาเกาหลีเลยก็คือ เครื่องสำอางผสมโสม เห็นว่าใช้แล้วหน้าขาว ไม่เคยใช้ค่ะ แต่เห็นมีคนมาถามเยอะแยะ ลองใช้กันดูล่ะกันนะคะ

เห็นแล้วอยากมาอะดิ ค่าตั๋วตอนนี้ประมาณ 2 หมื่นกว่าค่ะ รีบมาก่อนที่ค่าตั๋วจะขึ้นอีก มาไม่ยากค่ะ ขึ้นรถไฟใต้ดินสาย 4 (สีฟ้า) ลงสถานีมยองดงได้เลย รับก่อน กระเป๋าจะเบาแบบไม่รู้ตัว วันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ บั๊บบายๆ