เปิดเข้ามาแบบงงๆ เอ เอนทรีวันนั้นที่อัพบลอคไปเรื่องเที่ยวกลางคืนที่เกาหลีมันหายไปไหนหว่า...?? ใครได้อ่าน ช่วยเข้ามานอนยันหน่อย เออ ถูกแจ้งลบไปรึเปล่าก็ไม่รู้ หรือว่าเดี๋ยวนี้ Exteen ไฮเทคขนาดนั้นแล้ว.....บอกที บอกที

หายหน้าไปอีกครึ่งเดือน ตอนนี้สภาพอิชั้นไม่ต่างอะไรกับผีหน้าหมวยคนนึงที่เดินหน้าแห้งอยู่ในโรงงาน... ลูกค้าเกาหลี ไม่มีใครพูดได้ แกก็รับไปสิอิกิ๊ฟ แต่เอาลูกค้ายุโรปไปด้วยนะ ฐานที่จบเอกอังกฤษมา แต่ถ้ามีคนมาจากบริษัทแม่ ก็อย่าลืมไปเป็นล่ามให้ที ไม่มีใครเข้าใจได้นี่หว่า (ตอนนี้นังเพื่อนไปแรดอยู่เกาหลี เลยไม่มีใครมาช่วยอิช้านน) อ้อ ปีนี้บริษัทเราเปิดสอนเกาหลีด้วย กิ๊ฟอย่าพลาดไปสอนให้พี่ๆเค้าด้วยนะ เออ อะไรๆก็กรู เงินเดือนเท่าเดิมแต่งานเท่ากับ Manager 555 บ่นไปทำไมก็ไม่รู้เนอะ เอาเหอะ คิดว่าได้ประสบการณ์เพิ่มมากกว่าคนอื่นแล้วกัน

พูดถึงประสบการณ์ อิชั้นก็ย้อนนึกถึงวันวานที่เคยไปเป็นกะเหรี่ยงอพยพที่แดนกิมจิ ตอนนั้นไมได้ทำงานพิเศษอะไรทำหรอกค่ะ เนื่องจากหากบริษัทรู้เข้า หัวได้หลุดจากบ่าเป็นแน่แท้ บวกด้วยเวลาที่นอกจากเรียนแล้วก็ทำการบ้านแล้ว กินกับนอนเท่านั้นเป็นคำตอบท้ายสุด

แต่หากถามว่าไปนร.ไทยที่เกาหลีเค้าทำอะไรกันบ้าง อิชั้นก็พอตอบได้จากที่เห็นๆมาเหมือนกัน เนื่องจากคนไทยที่อยู่เกาหลี (ในฐานะนร.)มีไม่เยอะเท่าไรหากเทียบกับประเทศอื่นอย่างออส หรือเมกา ส่วนใหญ่ก็จะคุ้นหน้าค่าตากันดีเวลานัดมีตติ้ง เวลามีงานการอะไร ก็มักจะได้จากพี่ๆเพื่อนๆด้วยกันนี่แหละค่ะ

อย่างแรกเลยที่นิยมยึดถือกันเป็นรายได้คือทำงานร้านอาหารไทย แต่อย่างที่รู้กัน (ไม่รู้ก็กำลังจะบอกเนี่ยแหละ) ว่า คนเกาหลีนิยมกินอาหารประจำชาติมากที่สุด รองลงมาน่าจะเป็นอาหารจีน ญี่ปุ่น ฝรั่ง ไม่ค่อยเหลือที่ไว้ให้อาหารจากไทยแลนด์สักเท่าไร ร้านอาหารไทยที่นี่จึงไม่ได้เปิดกันครึ่กๆอย่างฝั่งเมกาหรือยุโรป ส่วนใหญ่ร้านจะอยู่ละแวกแถวอิเตวอน ซึ่งเป็นแหล่งที่ตั้งเบสของทหารอเมริกัน แถวนี้จะมีร้านอาหารเก๋ๆ ผับดีๆ ร้านอร่อยๆไว้ดูดเงินจากเหล่าทหารและนักท่องเที่ยว แล้วก้เป็นแหล่งที่คนไทยชอบไปช๊อปสินค้าก๊อปอีกด้วย

ถัดจากร้านอาหารไทยที่ใช้ความสามารถปานกลางในการรับออเดอร์และเสริฟ์ ก็มาถึงงานที่ฮอตฮิตที่สุดของนร.ไทยที่นี่ คือการเป็นไกด์ท้องถิ่น การเป็นไกด์นี่ส่วนใหญ่จะมีพี่ๆที่เคยทำอยู่ชักชวนเข้าวงการ เริ่มจากการตามพี่เค้าไปก่อนในครั้งแรกๆ สังเกตการทำงานแล้วก็เริ่มลุยเดี่ยวเอง

เริ่มจากการไปรับลูกทัวร์ที่สนามบิน นับจำนวนที่เหลือรอดจากการซักฟอกของตม. เสร็จแล้วก็พาเที่ยวตามรายการที่ได้รับแจ้ง หน้าที่หลักๆในการทำงานก็ต้องติดต่อกับคนขับ คุยกันให้เข้าใจว่าเราจะไปไหนบ้าง เสร็จกี่โมง มารับกี่โมง ติดต่อร้านอาหารที่เราจะพาลูกทัวร์ไปกิน แพลนเส้นทางและคำนวนเวลาสำหรับนักช๊อปทั้งหลาย ให้รายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่สำคัญหรือที่น่าสนใจ ซึ่งก็เป็นแบบเดียวกันทั่วโลกแหละเนอะ

หากอยากจะเก็บเงิน อาชีพนี้คงพอจะเซย์โอได้อยู่ ไม่ขอกล่าวถึงจำนวนรายได้เพราะมันเป็นจรรยาบรรณ (รึเปล่าหว่า) แต่มีรายได้จากเงินรายวัน เปอร์เซนต์จากสินค้าที่ลูกทัวร์ซื้อและทิป

ยังไม่หมด นอกจากรับจ๊อบอย่างร้านอาหารไทย เป็นไกด์แล้ว หากมีความสามารถที่ระดับสูงขึ้นไปหน่อย งานที่ร้างรายได้ให้งามๆก็หนีไม่พ้นงานแปลหนังสือ เอกสาร วิดีโอหรือเป็นล่าม เราสามารถรับงานแปลจากเมืองไทย แล้วส่งงานทางอีเมลได้ หรือว่าหากเห็นหนังสือเล่มไหนน่าสนใจ ก็ติดต่อกับสนพ.ที่เมืองไทยแล้วรออนุมัติ หากผ่านก็ลงมือแปลได้ทันที

กินอยู่เมืองนอกมันมีปัจจัยล้านแปดให้ต้องตะเกียกตะกายดิ้นรนเอาตัวรอด หากมีเงินติดตัวใช้อย่างสบายๆ ก็อยู่ที่เกาหลีได้แบบราชา (อย่าลืมว่าค่าครองชีพสูงติดอันดับโลก) แต่ถ้าคุณจะไปอยู่แบบพื้นๆ มีเงินติดกระเป๋าพอเป็นค่าอาหาร รายได้เสริมอย่างที่พี่ๆเค้าทำกันก็เป็นความคิดที่ไม่เลว เพียงแต่ว่าอาจจะเหนื่อยและต้องแบ่งเวลาดีๆ

เกาหลีอาจจะเป็นประเทศที่น่าเที่ยว (ตามกระแสฮอตฮิตของคนไทยตอนนี้) แต่ไม่ใช่ประเทศที่จะไปอยู่ได้แบบสบายๆอย่างบ้านเราหรือเมืองอื่นๆ มองหาลู่ทางเอาไว้ ก็ไม่เสียหลายมิใช่หรือ?

เข้ามาอัพแล้วอาจจะหายไปอีกครึ่งเดือน โปรดจงรู้ว่าอิชั้นมิได้ไปไหนไกล ยังคงเดินเป็นวิญญาณแถวเวลโกรล์ บางปะกงนี่เองค่ะ ว่างปุ๊ปจะรีบมาอัพเลยนะคะ อย่างอนจนหนีบลอคกิ๊ฟไปล่ะ ไม่งั้น...........อิชั้นจะตามไปหลอกหลอน ฮี่ฮี่