จั่วหัวแบบนี้ อย่าเพิ่งมากระโดดถีบเรานะ เราไม่ (บังอาจ) เปรียบเทียบ exteen กับ diaryhub หรอก อย่างที่รู้ว่าทั้งสองที่ต่างกัน (แต่ตอนแรกเราไม่รู้) อยากรู้ว่าเราจะเขียนอะไร ก็เลื่อนลงไปได้เลยจ้า

เราเพิ่งมารู้จักไดอารี่ออนไลน์เมื่อปีที่แล้วนี่เอง (เชยใช่ไม๊ล่ะ) ตอนนั้นแค่หางาน ก็ไม่มีเวลาไปเสริช์อะไรอ่านเล่นแล้ว พอดีเพื่อนที่ทำงานเก่า มันชอบอ่านเวปเด็กดี แล้วก็มาแนะนำให้เราอ่านไดของแพร เอมเมอรี่ นั่นเป็นไดแรกที่เราได้อ่าน อ่านแล้ว เข้าใจอะไรเยอะขึ้นมาก ทั้งที่แพรอายุน้อยกว่าเรา แต่เรารู้สึกว่าเค้าเขียนได้ดี หลังจากนั้นก็ค่อยๆอ่านมาเรื่อย ไดคนนู้นคนนี้บ้าง จากสตอรี่ไทย ก็มารู้จักไดฮับ อยากมีไดของตัวเองบ้างเหมือนกัน ชอบอ่านกะเขียนหนังสือมาก แต่ก็คิดว่า เราไม่เก่งเรื่องกราฟฟิค คอมส่วนตัวก้ไม่มี (ตอนนั้นอยู่หอ เพราะบ้านไกลจากที่ทำงาน) เลยได้แต่เขียนลงสมุดไป จนเรามาเกาหลีนี่แหละ คอมส่วนตัวยังคงไม่มีอยู่ แต่มีเวลาว่าง แล้วก็เห็นพี่คนนึงบอกว่า คนที่เขียนเกี่ยวกับเกาหลีมีน้อย เราก้เลยคิดว่า ไหนๆก็อยู่ที่นี่แล้ว เล่าเรื่องที่เราได้เห็นให้คนอื่นฟังดีกว่า แบบ ขำ ขำ เพราะถ้าอยากรู้เรื่องประวัติศาสตร์หรือว่าวัฒนธรรม เวปเกี่ยวกับพวกนั้นมีเยอะอยู่

ก้าวแรก กับ exteen
จริงๆแล้ว เราเมียงมองไดฮับมานานมาก เนื่องจากมีเพื่อนเขียนอยู่ ไม่รู้อะไรก็ถามเพื่อนได้ เข้าไปอ่านฟีเจอร์ต่างๆก้เยอะ กะว่า เฮ้ย เดี๋ยวสมัครจะได้เขียนเป็น แต่ทำไปทำมา ก็ยังไม่ได้เริ่ม เลิกเรียนที่นี่ก็ออกกำลังกาย บางวันก็มีปาร์ตี้ หรือไม่ก็ออกไปเที่ยวกะเพื่อน ก็เลยผลัดไปเรื่อยๆ จนย้ายมาฝึกงานแล้วนั่นแหละ ไม่ค่อยได้ทำอะไรเท่าไร เลยคิดที่จะเขียนเรื่องของตัวเองขึ้นมา
เรามาที่ exteen โดยไม่รู้จักใครเลย ไม่มีใครแนะนำเรามา ไม่รู้่ว่า Blog คืออะไร เคยเห็นผ่านๆจากเวป manager เกี่ยวกับ weblog แต่ก็นิดเดียวเอง เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเริ่มจากตรงไหน แต่เห็นว่าฟรี (คืออยู่ที่นี่ ถ้าจะจ่ายเงิน มันลำบากน่ะ ไม่ได้งกนะค้าา) ก็เลยลองสมัครดู โชคดีอีกต่างหากที่ยังไม่มีคนใช้ชื่อนี้ blueseabluesky เป็นทั้งชื่อเมล์แล้วก็ตัวตนของเรา ชื่อจริงของเรา แปลว่า ท้องฟ้า เราชอบสีฟ้า และเราชอบเที่ยวทะเล ฟังดูเวอร์ๆใช่มะ

เขียนบล๊อค ใครว่าง่าย?
มั่วครับ กว่าจะเขียนได้ โง่ไปเลือกโหมด advance อีก เฮ้ย โค้ดนี่มันเปลี่ยนตรงไหนวะ แล้วอันนี้มันสีตัวหนังสือหรือ BG กันแน่ คุณพี่เวปมาสเตอร์ก็ไม่ได้บอกด้วยว่าอะไรอยู่ตรงไหน กว่าจะงมได้ เราใช้เวลาประมาณ 7 ชม นั่งงมอยู่หน้่าคอมโดยไม่ลุกไปไหน ปวดตามากๆ แต่ก็ทำจนเสร็จ เพราะเราอ่านของไดฮับเยอะ เราเลยรู้แต่โค้ดของไดฮับ แต่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ exteen เลย ไม่มีใครให้ถามและไม่รู้จะไปถามใคร แอบเหงาๆเหมือนกัน ว่า "บ้านใหม่" ของเราจะพังรึป่าว กะว่้าถ้าทำบล๊อคพัง เราจะย้ายไปไดฮับจริงๆล่ะ ยังไงก็อุ่นใจที่มีเพื่อน แต่สุดท้ายก็รอดมาได้ ถึงจะยังอาศัยไดฮับก็ตาม ขอบคุณของตกแต่งสวยๆที่เราได้มาจากไดฮับนะคะ นอกจากเรื่องจัดการกับบล๊อคแล้ว การเขียนก็เป็นอุปสรรคอีกต่างหาก เราต้องไปพิมในโปรแกรมพิมไทย (By Dr.Yes') เพราะแป้นเรามีแต่เกาหลีกะอังกฤษ พอพิมไปโดนตัวเกาหลี ที่เราพิมไว้ก็หายหมด แต่ก็ยังไม่ท้อ เอ้า ลบก็เขียนใหม่ เป็นอย่างนี้สามสี่ครั้ง เรื่องที่เขียนก็ยาว พอลบที น้ำตาแทบร่วง...